Jakub Grochola "Jak jo łaża do Piekor"

 Jak jo łaża do Piekor

 

  Mianuja się Kuba. Łod 6 lot, co roku po 15 sierpnia łaża z mojom matuś na pielgrzymka do Piekor. Łodymnie z doma to jest nawet kyne. Dziyń wcześnij musza iść wartko spać, coby rano nie stynkać i być wyspany. Stowomy o 5 rano, śniadomy, jo lubia chawerfloki i wyłażymy, coby naszo pielgrzymka nie odlazła. Czy dyszcz leje, czy klara przypiyko, jo ida. W czasie drogi rzykomy i śpiywomy, coby nom się nie dłużyło.

  Jak tak idymy, to wiadomo, zechce się iść w krzoki i wtedy cza dać pozór, żeby się nie stracić. Jo się tak stracioł. Poszoł żech w krzoki, wyłaża, rozglądom się, jakieś inne baby... Dobrze, że mom komórka, zaroski my się z mamą znodli. Jak przyłażymy do Piekor, to ze sztandów kere są poustawiane wszyndzie blyndują jakieś świecidełka. Można na nich kupić bombony i bojtliki. Jo tych pierdoł już nie kupuja.

  Potym idymy na Kalwaria i siadomy byle kaj na ziemi. Jest mszo. Bez połednie łodmiawiomy "Anioł Pański". Potym Nieszpory i idymy nazot do domu. We Piekarach spotkołech chopiony, to już rzadki widok. Ino we wielkie świynta baby na Lipinach oblykają się we tradycyjne śląskie stroje.

  Jak przyłaża do dom, to padom na pysk, ale i tak w przyszłym roku zaś póda do Piekor.

                                                                                                                                                    2012r.

 

Opowiadanie zdobyło I miejsce w miejskim konkursie literackim "Świętochłowice - moja mała Ojczyzna" zorganizowanym w lutym 2012r.